دوازده سال قبل، وقتی غلامحسین کرباسچی با شجاعتی بی نظیر در دادگاه از خود دفاع کرد و در مقابل دوربین تلویزیون از آنچه به عنوان شهردار تهران کرده بود، یاد کرد و توانست به افکار عمومی اثبات کند که مدیری کم نظیر و سیاستمداری قدرتمند است، مردم به او لقب امیرکبیر دادند و بسیاری از آنان آرزو می کردند که در آینده ای نه چندان دور، کسی چون کرباسچی رئیس جمهور ایران شود تا بتواند آنچه را در شهرداری تهران کرده بود، در سطح کشور انجام دهد. آن روزها کرباسچی چهره ای بی بدیل بود و امروز نیز نه تنها او تواناتر از گذشته است، بلکه در پیچ و خم سیاست روز آبدیده تر شده است. امروز او در کنار کروبی است.

یازده سال قبل، وقتی محسن کدیور به دلیل اعتقاداتش به زندان رفت، همه دوستان و آشنایان من و بسیاری از مردمی که این روحانی جوان و آزادیخواه را می شناختند، در دهها نوشته گفتند " اگر فکر کردن جرم است، ما را هم زندانی کنید، ما هم مثل کدیور فکر می کنیم." کدیور با شجاعتی بسیار ایستاد و بدون هراس از زندان و سختی و سیاست شدن، زندان را به تسلیم شدن ترجیح داد و چند سال به زندان رفت. زمانی که کدیور در زندان بود، بسیاری از مردم و نیروهای آزادیخواه و دموکرات ایرانی فکر می کردند که ای کاش یک روحانی باهوش و آزادمنش چون کدیور در موقعیت اجتماعی و سیاسی قدرت قرار می گرفت تا ما شاهد کنارآمدن دموکراسی و دین بودیم و از ستم استبداد دینی راحت می شدیم. امروز هم محسن کدیور پس از سالها تلاش و کوشش مشغول خدمت به جنبش سبز ملت ایران است. کدیور یکی از جدی ترین و شجاع ترین و روشنفکرترین روحانیونی است که در کنار نیروهای دموکرات و آزادیخواه ایران قرار گرفته است.

ده سال قبل، وقتی عطاء الله مهاجرانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی شد و در وزارتخانه اش دهها هزار کتاب ممنوعه اجازه نشر گرفتند ومجوز ساخت صدها موسیقی تازه داده شد و بسیاری از آنان که همیشه ممنوع بودند، اجازه فعالیت گرفتند، مجلس پنجم او را استیضاح کرد و مهاجرانی از خود دفاع کرد. دفاعیه او چنان مقتدرانه و منطقی و زیبا بود که یک روز پس از آن مردم می گفتند که اگر زمانی خاتمی بخواهد کنار برود، بهترین جانشین برای او مهاجرانی است. آن روزها مهاجرانی چهره ای محبوب و بزرگ بود. برای من و هر آنکسی که در سالهای وزارت مهاجرانی در فضای فرهنگی ایران زندگی کرده است، خدمات فرهنگی او همچون خدمات فرهنگی و سیاسی امیرکبیر، ماندگار است و همواره مرهون خدمات او به فرهنگ و هنر ایران خواهیم بود. امروز مهاجرانی بزرگتر و تواناتر و کارآزموده تر از آن روزها هست و همچنان یک سیاستمدار کم نظیر و یک فرهنگ ساز بزرگ است.

نه سال قبل وقتی اکبر گنجی روزنامه نگار شجاع و محبوب ایرانی به زندان رفت، اعلام کرد که هرگز حاضر نیست تسلیم حکومتی بشود که روشنفکران را تسلیم و ضعیف و کوچک می خواهند و شش سال در زندان ماند و به انتقادات خود از حکومت ادامه داد و تاپای مرگ پیش رفت و تصویری ماندگار از او به یادگار ماند. او یکی از چهره های بی نظیر روزنامه نگاران مبارز در سراسر جهان علیه استبداد است. اکبر گنجی پس از خروج از ایران نیز تبدیل به یکی از مهم ترین محورهای وحدت روشنفکران آگاه جهان علیه دولت استبدادی در ایران است. او همچنان به نقد و بررسی استبداد پرداخته و در رسانه های مختلف نوشته ها و گفته هایش را منتشر می کند.

حالا کسانی مانند مهاجرانی، کرباسچی، کدیور، گنجی، هر کدام در جایی و به شکلی مشغول کمک کردن به مردم هستند تا جنبش سبز ایران بتواند پیروز شود. تلاش شان ماجور باد و مطمئنا حتی اگر خودشان قدر همدیگر را ندانند، مردم ایران قدر هر کدام را در جای خود می دانند. دیروز اکبر گنجی در نوشته ای بلند و تند، به نقد دیدگاههای کدیور پرداخت و او را به هر شکل که می توانست نواخت. این شیوه را من دوست نمی دارم، و از نظر من وقت ما ارزشمندتر از آن است که به جای آن که برای فشار آوردن به حکومت استبدادی و خشن و غیرانسانی حاکم بر کشور مصرف شود، به نقد همدیگر بپردازیم. چه کسی می خواهد به من اثبات کند که گنجی که شش سال از عمرش را در زندان گذراند یا مهاجرانی که بزرگترین خدمات را به فرهنگ ایران کرد، یا کدیور که تمام عمرش به مبارزه برای آزادی گذشته است، دلسوزان ایران نیستند؟

 دایره را از این وسیع تر می گیرم. جنبش سبز جنبشی متنوع و چندصدایی است، کدیور و گنجی و سروش و مهاجرانی و بهنود و شیرین عبادی و امیرانتظام و بسیاری دیگر ( هر نامی را که دوست دارید که خودش مدعی همراهی با جنبش سبز است به این فهرست بیافزایید ) همه و همه در این جنبش قابل تعریف اند. برای رنج کشیدن و زندان رفتن و کتک خوردن و محاکمه شدن و کارکردن جا برای کسی تنگ نیست. ما همه سبزیم و همه رهبری بزرگانی چون موسوی و کروبی و خاتمی را که در میدان عمل برای حقوق پایمال شده مردم مبارزه می کنند می پذیریم. قدرت جنبش سبز همین است که ما می توانیم به نقد یکدیگر بپردازیم و تمام مان از سبز بودن مان دفاع کنیم. سبز بودن ارث پدری هیچ کس نیست ، این حق را مردم و روشنفکران ایران و تک تک کسانی که برای جنبش سبز می کوشند به دست آورده اند. ما می توانیم همدیگر را نقد کنیم و ظرفیت تحمل همدیگر را داریم . اما هدف همه جنبش مبارزه با نظامی استبدادی و اندیشه ای غیرانسانی است که هیچ کدام از ما را نمی تواند تحمل کند.

نمی خواهم بگویم در زمانی که مشکل اصلی ما رساندن خبر حضور با شکوه مردم در تظاهرات 22 بهمن است، ای کاش وقت مان را برای نقد کسی که مثل ما مشغول مبارزه با استبداد است مصرف نکنیم، از نظر من همین نقدها نشانه قدرت جنبش سبز است، اما یادمان نرود که نقد یکدیگر نشانه دشمنی نیست. برخورد دشمنانه نیز نقد نیست. ما اگر نقد می کنیم یادمان نمی رود که این نقد از سر همراهی و همدلی برای یک جنبش است. ما همه آزادی و استقلال و احقاق حقوق مردم را می خواهیم. این را فراموش نکنیم.

به ساعت های مان نگاه کنیم و ببینیم چقدر وقت برای تلف شدن داریم. قبل از نوشتن هر مقاله و انجام هر سخنرانی حتما این کار را بکنیم .

یک دقیقه سکوت به خاطر ...

من درهای سفارت انگلیس را بستم ، غافل از آنکه تا دربار هست انگلیس چه نیازی به سفارت دارد !

دکتر سید حسین فاطمی در خانواده‌ای روحانی در سال 1269 (ه ش ) و در شهر نایین متولد شد پدرش سید علی محمد معروف به سیف العلماء از روحانیون طراز اول نایین محسوب میگردید. حسین پس از طی کردن دوره ابتدایی به اصفهان عزیمت کرد و علاوه بر ادامه تحصیل در روزنامه چاپ اصفهان مشغول به کار گردید و همین امر باعث شد که در تهران نیز با روزنامه " ستاره  " با مدیر مسئولی احمد ملکی همکاری کند. فاطمی تحصیلات خود را در اروپا ادامه داد و با اخذ درجه دکترا به ایران بازگشت .

پس از شهریور ۲۰ و آزادتر شدن محیط سیاسی ایران روزنامه باختر امروز را منتشر کرد. در جریان نهضت ملی شدن نفت از همکاران نزدیک دکتر مصدق بود. به گفته دکتر مصدق، او نخستین کسی بود که پیشنهاد ملی شدن صنعت نفت در سراسر ایران را ارائه داد.

مخالفت پیگیر او با دربار محمدرضا شاه پهلوی پس از شکست کودتای ۲۵ مرداد ۱۳۳۲ به اوج رسید. پس از کودتای ۲۸ مرداد به مدت ۶ ماه مخفی شد ولی بعد دستگیر و اعدام شد.

به گفته ابراهیم یزدی، پیشنهاد ملی شدن صنعت نفت ایران، ابتدا از سوی وی در روزنامه باختر امروز مطرح شد.

او از دوستان نزدیک محمد مسعود روزنامه نگارمعروف دههٔ ۲۰ بود. محمد مسعود از قول خود تنها حامی فاطمی بود و زمانی که برادرهای بزرگ‌تر فاطمی او را از ارث پدری محروم کردند اگر حمایت‌های وی نبود شاید فاطمی به راحتی نمی‌توانست تحصیلاتش را به اتمام برساند.

بعد از مرگ مسعود او تنها و افسرده به توصیهٔ دوستانش در ایران به میهن بازگشت و با حمایت مالی یکی از برادرانش که به توانایی‌های او ایمان آورده بود روزنامهٔ باختر امروز را به راه انداخت. در اندک مدتی به یکی از پر تیراژترین روزنامه‌های ایران تبدیل شد. او در قیام ملی شدن صنعت نفت در کنار محمد مصدق قرار داشت و به همراه مصدق از لاهه و شورای امنیت به میهن بازگشت. دکتر مصدق بعد از مرگ وی چنین گفت:

«اگر ملی شدن نفت خدمت بزرگی است از آن کسی که اول این پیشنهاد را نمود باید سپاسگزاری کرد و آ کس شهید راه وطن دکتر حسین فاطمی است. در تمام مدت همکاری با این جانب حتی یک ترک اولی هم از آن بزرگوار دیده نشد.  »

دکتر فاطمی در مراسم سالروز مرگ محمد مسعود در حالی که مشغول سخنرانی بود مورد اصابت گلولهٔ محمد عبد خدایی، از اعضای گروه فدائیان اسلام ، قرار گرفت. گلوله به قلب او آسیبی نرساند و پس از مدتی از بیمارستان مرخص شد و به کارش در وزارت امور خارجه دولت مصدق ادامه داد.

او پس از کودتای ۲۸ مرداد ، ۶ ماه تحت تعقیب بود. و بالاخره او را پس از ۶ ماه در خانهٔ یکی از دوستانش دستگیر کردند و اندکی بعد به دلیل اقدام برای برکناری شاه و اقدام علیه سلطنت محکوم به اعدام شد.

«این سخنان را حسین فاطمی روی تخت بیمارستان و پس از ترور نافرجامش گفت: "برای جامعه و ملتی که می‌خواهد زنجیرهای گران بندگی و غلامی را پاره کند، این طور رنج‌ها و جان سپردنها و قربانی دادن‌ها باید امری عادی و بسیار ساده تلقی شود. تنها آتش مقدسی که باید در کانون سینهٔ هر جوان ایرانی برای همیشه زبانه بکشد این آرزو و آرمان بزرگ و پاک است که جان خود را در راه رهایی جامعه و نجات ملت خود از چنگال استعمار و فقر و بدبختی و ظلم و جور بگذارد»

منبع نوشته ها : ویکی پدیا

آيا پدران شما اصول قانون اساسى را فراموش کرده‌اند

اعضاى ستاد جوانان حامى خاتمى و موسوى ( ستاد88) طى نامه‌اى خطاب به جوانان طيف اصولگرا، از برخوردى که با فرزندان اصلاح طلب اين آب و خاک شده، براى آنان سخن گفته و از آنها خواسته‌اند تا پدران خود را به راه صواب دعوت کنند.به گزارش نوروز، در اين نامه آمده است: يادتان مى‌آيد فيلم باشو غريبه کوچک را؛ يادتان مى‌‌آيد وقتى بچه‌هاى خزر، ميهمان سيه چرده خليج فارس را به خاطر غريبه بودن آزار مى‌دادند، باشو کتاب فارسى را برداشت و خواند: « ما همه فرزندان ايرانيم....». امروز ما هم مى‌خواهيم براى شما خواهران و برادرانمان بخوانيم که ما همه فرزندان ايرانيم و به يادتان آوريم که ما همه خواهر، برادر، دوست و هم وطنيم؛ همه از يک آب و خاک هستيم و يادتان بياوريم اگر حتى خود شما سنگى در دست نداريد، بايد سنگها را از دست بزرگترانتان بگيريد و بر زمين بگذاريد.

میتوانی دلگیری های پارین و پیرارینت را امتداد بدهی که این روزها از او در این فراموشی های عادت شده ؛ تنها نامی مانده روی یک خیابان توی شهر تو یا من ، از مردی که بین روزهای پائیزی آبان 57 که از زندان آزاد شد تا نوزدهم شهریور 59 که آزادی اش از قید های این دنیا را تکمیل کرد، به سرعتی باورنکردنی ، بدل به اسطوره ای بی بدیل شد.

جماعت که سالهاست دوست داشتن او را مثل دُری یتیم حفظ کرده اند ، آنزمان که سالروز فوتش از تقویم های رسمی حذف شد، به این اندیشیدند که غربت غریب او پایان ندارد و پایان ندارد حضورش در این جامعه هنوز .

مردی که هیچوقت روی صندلی خبرگان ننشست . روی زمین به عصایش تکیه زد تا یادآوری کرده باشد در یک دیروز از یاد نرفته ؛ صندلی ها مردان بسیاری را مسخ کرده اند . گفت میشود رفت این مساله را در یک مسجد هم طرح و حل کرد . گفت نیامده ایم پشت این میزها بنشینیم . گفت و پشت میز ننشست و تنها به عصایش تکیه زد مرد . . . او برای این تشنگان دنیایی بی قفس که سیراب خون شده بودند حرف برای گفتن زیاد داشت . اما وقتی پگاه نوزدهم شهریور به آفتاب سلامی دوباره داد ، او خداحافظی کرده بود .

مرد غریبی بود مرد .

این حرفهای او شعار نبود . شعور زندگی اش بود و باور زیستن مثل آنروزها که برای ازدواج فرزندانش در مقابل مخالفتهای همسرش میگفت : «آنها میخواهند با هم ازدواج کنند به من و تو چه مربوط ؟! » خیلی بیشتر از دوم خرداد 76 وقتی مردان مبازره هم از اتحادی شبیه تک صدایی میگفتند ، او شورا را مطرح کرد . . . او آن سالها با همان قلب بیمار و کلیه ناراحت و قند خون بالا استواری را معنی میکرد . واژه به واژه ، حرف به حرف . . . او در سالهای دهه پنجاه میگفت : « اگر یک ملتی رشد و آگاهی نداشته باشد ، حاکمیت میرود و جریان دیگری حکومت را به دست میگیرد . این فرد رفته و فرد دیگری جانشین میشود . پس باز هم این ملت بدبخت است و می توان گفت مسائل ها و مشکلات هیچ تغییری نمیکند غیر از شکل حکومت ها » .

راست میگفت مرد . همین راستی مردم را شیفته صادقانه ترین حرفهایی میکرد که شنیدنش این روزها کیمیا شده ؛ سه بار در زندان زندانبانهایش عوض کردند که شیفته او شده بودند . چهارمی هم پرونده را برای او می آورد ! برای آیت الله سید محمود طالقانی !

غریب مردی بود مرد . با آن نگاه های نافذ که آن روزهای پنجاه و نه که رنگ غم گرفته بود ؛ رنگ غروب و .... غروب کرد مرد .

منبع : سال دوم / شماره 64 / مجله چلچراخ ( 15 شهریور 82 )

(این نوشته بر اساس نوشته ای در یک وبلاگی دیگر را به این وبلاگم کپی کرده ام و هیچ نیتی و هیچ گونه مسئولیتی در قبال این نوشته را ندارم و نخواهم داشت !!! و دوستانی که از این نوشته ناراحت هستند من را مقصر ندانند !!! )

بسم الله و با لله

اذهب الی فرعون انه طغی

بسوی فرعون برو که او ( بر خدا ) طغیان کرده ....

  آقای خامنه ای :

  نمیگویم مقام عظمای ولایت، که دیگر بر من و امثال من ولایتی ندارید و برایتان مقامی قائل نیستیم ، حالا عظمتش بماند !!!

اول بگویم که من نماینده نسلی هستم که دو سال آخر جنگ  ....................

این روزها بیشتر از هر وقت دیگه ای لذت خطرناک بودن رو درک می کنم !!! 

یک ماه گذشت .... 

 بلوغ سیاسی

دور زدن ممنوع

هشدار

منبع : سایت عکاسی بابک برزویه

سلام آقای رئیس جمهور!

بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب                  که باغ ها همه بیدار و بارور گردند

با حسن نيت آقا حداد و رفقا در مجلس، امكان پخش برنامه زنده تلويزيوني
آقاي سبز براي پاسخگويي و صحبت با مردم، كلا از بين رفت. از آن طرف چاپ
بيانيه و نامه و اينا، كه توسط آقاي ميرحسين نوشته شده باشد، در
روزنامه‌ها معذوريت دارد. براي همين و به منظور شفاف‌سازي يك چيزهايي كه
در تاريكي قرار دارد، ترتيب يك مصاحبه را با آقاي موسوي داديم كه متن آن،
عينا و واو به واو (البته قبل از ...........

یه خونه 30 متری، یه اتاق پذیرایی با یه آشپزخونه و توالت... یک سالی می شد که متروکه بود...

تا یک سال پیش یه مادر و دختر توش زندگی می کردن... دختره چند سال پیش بعد از گرفتن دیپلم با کسی که دوستش داشت ازدواج کرد... اما اون پسر طلاقش داد و زور سرنوشت باعث شد دخترک عنان از کف دهد و دیوانه شود....مادرش گاهی از جوب آب می آوردش خونه و گاهی از لای شمشادهای پارک...

دخترک بالاخره مرد و مادر پیرش هم چند ماه بعدش از  غم و غصه دق کرد...

حالا خونه ای که متراژش از توالت بعضی ها کمتر بود یک سالی می شد که متروکه و خالی مونده بود...

اما.....

                                           بار دیگر بی تو

چرا هربار که هفتم تیر می رسد سفرة دل گرفته ام را نزد تو می گسترم؟ شاید چون سایة تو را همچنان بر سرم گسترده می بینم. شاید هم که چون نمی گذارند صدایم شنیده شود، بدنبال چاهی می گردم تا آهی برکشم. شاید هم که برباد رفتن میراث توست که اینچنین آتشم می زند و داغ دیرینه را تازه می کند.

پدر! دیدی که چه روزهایی را شاهد بودیم که امکان بازشناسی تاریخ صدر اسلام را برایمان ممکن ساخت؟ دیدی که سکوت که شکسته شد، چگونه دل ها مملو از امید شد؟ دیدی که عطر راستی و صداقت که فضا را پر کرد، پایه های کاخ های دروغ و ریا به لرزه افتاد؟ دیدی خمودی و خموشی جای خود را به سرزندگی و نشاط داد؟ دیدی که دل هایی که سال ها با انگشتان کلیشه سازان از هم دور نگه داشته شده بود، فاصله ها را شکستند و در کنار هم نشستند؟ دیدی که نسل سومی که با انقلاب، امام، جنگ، شهادت و دینمداری قهر کرده بود، در داوری هایش به تأملی دوباره نشست و مطالباتش را در ادبیات صدر انقلاب جستجو کرد؟ دیدی که زن و مرد و پیر و جوان و روستایی و شهری، چشم امیدشان را به یار دیرینة تو دوختند و به رغم همة اما و اگرها و جوسازی ها، رایت اعتمادشان را بدست او سپردند؟

اما پدر دیدی که همان کسانی که پس از شهادت تو زیر لب زمزمه کردند که بهشتی عاقبت بخیر شد و تداوم حیات او به سلطة اسلام لیبرالی می انجامید، چه کردند؟ به بهانة حراست از اسلامیت نظام، جمهوریت نظامی که تو در کنار امام و مرادت و به یاری بسیاری دیگر از همراهان دیروز و امروز معماری کرده بودی را به مذبح سلایق و علایق و داوری های شخصی بردند. خواست مردمی نجیب که با بالاترین درجات آگاهی، حق به سرقت بردة خود را مطالبه می کردند را آشوب طلبی نامیدند، خوننشان را بر قداره بندان خود مباح ساختند، و به نام دین، دینداران را بی دین نامیدند، مذبوحانه به دنبال سرانگشتان بیگانه گشتند و یافته و نایافته، سکوت تلخ، بلند و رسای حق خواهان را با شادکامی دشمنان قسم خوردة انقلاب همانند کردند تا مجوزی برای مشروعیت بخشی به کودتاگران دست و پا کنند.

یاد روزهای سختی می افتم که در مقابل هجمة ناجوانمردانة زبان های پلشت سکوت کردی و افتراها و دشنام ها را از دوستان دیروز و دشمنان آن روز و امروز صبورانه شنیدی و دم فروبستی. تو قربانی التقاط و تحجر شدی: التقاط تو را ترور شخصیت کرد، تحجر در مقابل رضایتمندانه سکوت کرد، و آنگاه بود که فاجعة هفتم تیر به آسانی اتفاق افتاد. این بار اما، روایتی معکوس در کار است: تحجر، اندیشه هایت را بر نمی تابد و تجلی سبز آن را تحمل نمی کند، التقاط شادمانه برحق بودن خود را اثبات می کند، و این تویی که یکبار دیگر به قربانگاه فرستاده می شوی. بگذار که این بار سخنم را با شعری از شفیعی کدکنی به پایان برسانم:

تو در نماز عشق چه خواندی که سالهاست

 انقلاب سبز در راه است 

چه کسی مقصر است ؟

گرگها خوب بدانند ؛ در اين  ايل غريب
گر پدر مرد ؛ تفنگ پدري  هست هنوز

گر چه  مردان قبيله همگي كشته شدند
توي گهواره  چوبي پسري هست هنوز

آب نيست نترسيد  ؛ كه در قافله مان
دل دريايي و چشمان تري هست هنوز

.  .  .

عکس بزرگ

خبرنگار
موسوی( 1365): یک خبرنگار از خارج آمده بود، وقت مصاحبه ندادیم.
هاشمی( 1375): خبرنگاران صدا و سیما آمدند، با ما مصاحبه کردند.
خاتمی( 1380): خبرنگارانی را که مصاحبه کرده بودند، قرار است آزاد کنند.
احمدی نژاد( 1385): از چند خبرنگار خارجی وقت گرفتیم با ما مصاحبه کنند.

نامزد
موسوی( 1365): کمیته پسرم و نامزدش را گرفت.
هاشمی( 1375): یک پلیس پسرم و نامزدش را کتک زد.
خاتمی( 1380): ادعای نادرستی است پسرم و نامزدش یک پلیس را کتک نزده اند.
احمدی نژاد( 1385): یک پلیس پسرم را کتک زد و به نامزدش در قوه قضاییه تجاوز کرد.

بنز
موسوی( 1365): با بنز ضدگلوله با سرعت به دفتر رسیدیم.
هاشمی( 1375): خانواده آمدند دیدن ما.
خاتمی( 1380): وزیرمان را با بنز پلیس بردند اوین.
احمدی نژاد( 1385): گفتیم دیگر با بنز به دفتر نیاید، جلوی مردم خوب نیست.

چکمه
موسوی( 1365): با چکمه روی مین رفتند.
هاشمی( 1375): با چکمه به زیر زمین رفتند و همه شان را گرفتند.
خاتمی( 1380): چکمه پوش ها دانشجویان دختر را کتک زدند.
احمدی نژاد( 1385): پلیس دختران چکمه پوش را کتک زد.

خجالت
موسوی( 1365): من از روی امام خجالت می کشم.
هاشمی( 1375): خجالت چی هست؟
خاتمی( 1380): من از روی ملت خجالت می کشم.
احمدی نژاد( 1385): آنها خجالت می کشند که من رئیس جمهور هستم.

آمریکا
موسوی( 1365): آمریکا نمی تواند ما را از بین ببرد.
هاشمی( 1375): ما نمی توانیم آمریکا را از بین ببریم.
خاتمی( 1380): ما و آمریکا طالبان را از بین بردیم.
احمدی نژاد( 1385): آمریکا را در همین دو سال نابود کردیم.

لباس
موسوی( 1365): زنم همه لباس ها را اتو کرده بود، هیچ لباسی نداشتم با آن بروم سرکار.
هاشمی( 1375): دخترم شلوار لی پوشید و چادر سرش کرد و رفت سرکار.
خاتمی( 1380): لباسم برای ملاقات مناسب بود، ولی مصلحت این دیده شد که ملاقات انجام نشود.
احمدی نژاد( 1385): ده تا کت و شلوار برایم خریدند، ولی هیچ کدام اندازه نبود.

سخنگوی دولت
موسوی( 1365): سخنگوی دولت کوپن نفت را اعلام کرد.
هاشمی( 1375): سخنگوی دولت حرف زد.
خاتمی( 1380): سخنگوی دولت لغو کرد.
احمدی نژاد( 1385): سخنگوی دولت تکذیب کرد.

مجلس
موسوی( 1365): نمایندگان مجلس مخالفین را محکوم کردند.
هاشمی( 1375): نمایندگان مجلس با دولت مخالفت کردند.
خاتمی( 1380): مخالفین نمایندگان مجلس را محکوم کردند.
احمدی نژاد( 1385): دولت به مجلس دستور داد که مخالفت نکنند.

پلیس
موسوی( 1365): فرمانده پلیس توسط بسیج دستگیر شد.
هاشمی( 1375): یک بسیجی فرمانده پلیس شد.
خاتمی( 1380): تعدادی بسیجی توسط پلیس دستگیر شدند.
احمدی نژاد( 1385): بجز فرماندهان ارتش تعدادی بسیجی و پلیس وزیر شدند.

من
موسوی( 1365): من می خواستم بروم.
هاشمی( 1375): من می توانستم بروم.
خاتمی( 1380): من رفتم، ولی زود برگشتم.
احمدی نژاد( 1385): من رفتم، ولی نتوانستم برگردم.

(منبع وبلاگ سید ابراهیم نبوی  )

بدینوسیله به اطلاع افکار عمومی میرسانیم ، احمد باطبی عضو کادر مرکزی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران و از شناخته شده ترین چهرهای جنبش دانشجویی و زندانیان سیاسی در سه دهه اخیر حکومت جمهوری اسلامی در پی اقدامات جدید و تهدیدات روزافزون دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی در فروردین ماه سال جاری با پایان یافتن مرخصی استعلاجی خود و در آستانه بازگشت به زندان جهت ادامه حکم 15 سال زندان خود ناچار به خروج از ایران گردید.

بر پایه گزارشات دریافتی ، وزارت اطلاعات دست به اقدامات گسترده ای جهت یافتن نامبرده و جلوگیری از خروج ایشان از کشور زد . این تلاشها اعم از تحت فشار قراردادن بستگان ، دوستان و همراهان نامبرده جهت افشای موقعیت مکانی وی و همینطور اعزام نیروهای امنیتی به مناطق مرزی و مورد گمان که احمال تردد وی در آنجا وجود داشت و تعقیب و گریز تا عمق خاک کشور همسایه باعث نگرانی این مجموعه نسبت به سلامتی و شرایط این عضو ارشد خود گردید .

علیرغم خروج احمد باطبی از مرزهای رسمی کشور ایران این مجموعه گزارشاتی از تداوم تهدیدات بالقوه دولت ایران بر علیه این فعال مدنی در اختیار دارد . مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران  ، در سایه موقعیت آسیب پذیر این قربانی نقض حقوق بشر در ایران ، نسبت به هرگونه اقدام دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی برای در خطر قراردادن جان و سلامت جسمی و روانی وی و یا اطرافیان وی عمیقاً ابراز نگرانی مینماید و خواهان ورود تشکلات بین المللی مدافع حقوق بشر به موضوع برای نجات وی از خطر میباشد.

این فعال سرشناس حقوق بشری در قالب عضویت در کادر مرکزی این مجموعه موفق به ایفای نقش ارزنده ای در دفاع بدون تبعیض از قربانیان نقض حقوق بشر در ایران گردید و اینک نیز علاوه بر عضویت در کادر مرکزی - راهبری مجموعه ، در نقش سخنگوی برون مرزی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران به مبارزات خود بر علیه نقض حقوق بشر ادامه خواهد داد.

           ادامه در  گزارش تصویری از خبر گزاری مهر

و هم اینک : اینان چه می گویند ؟

۱-  امیر رضا خادم، نماینده مردم تهران، اقدام قوای مقننه و مجریه را در تصویب و اجرای طرح سهمیه بندی بنزین که از دیشب آغاز شد ، شجاعانه و بی سابقه توصیف کرد به گزارش خبرنگار پارلمانی مهر ، امیر رضا خادم عضو فراکسیون اکثریت مجلس که در پایان جلسه علنی امروز با خبرنگاران گفتگو می کرد ، اظهار داشت : گرچه امکان دارد  تبعات اجتماعی اجرای سهمیه بندی بنزین در آستانه انتخابات مجلس برای نمایندگان ملت مثبت نباشد ، اما این تصمیم آثار مثبتی به ارمغان خواهد آورد

 ۲-حجت الاسلام غلامرضا مصباحی مقدم نماینده تهران اقتصاددان مجلس، سهمیه‌بندی بنزین را اقدامی حکیمانه توصیف کرد و متذکر شد: سختی‌های ناشی از این کار برخی نگرانی‌ها را ایجاد کرده و در شرایطی که مردم دچار دغدغه می‌شوند ، عده‌ای فرصت‌طلب از فضای به وجود آمده برای اهداف خود استفاده می کنند.وی افزود : با  توجه به قیمت واردات و عوارض و مالیات مربوطه ، قیمت بنزین آزاد هر لیتر 600 تا 800 تومان تخمین زده می شود

 -> اینان پس برای چه فردای آنروز آنتن های موبایل را مختل کرده اند ؟

كو غيرت ايراني

كو پيغام دوستانه و مهمان نوازي ايراني

كو گفت گوي تمدنها

كو اسلام ناب محمدي

كو پيغام  مهر ورزي

كجا رفته فرهنگ و تمدن ايراني

خدا يا به ما صبر بده