فتوای حسین اینست : « آری » !  در « توانستن » نیز « بایستن » هست . برای او زندگی « عقیده و جهاد » است .

بنابر این او زنده است ، و به دلیل اینکه زنده است مسئولیت جهاد رد راه عقیده را دارد . « انسان زنده » مسئول است و نه فقط انسان توانا  و از حسین زنده تر کیست ؟

در تاریخ ما کیست به اندازه او حق داشته باشد که « زندگی کند » ؟

و شایسته باشد که « زنده بماند » ؟

نفس انسان بودن ، آگاه بودن ، ایمان داشتن ، زندگی کردن ، آدمی را « مسئول جهاد » می کند و حسین مثل اعلای انسانیت زنده ، عاشق و آگاه

است .

توانستن یا نتوانستن ، ضعف یا قدرت ، تنهایی یا جمعیت ، فقط « مشکل » انجام رسالت و « چگونگی » تحقق مسئولیت را تعیین میکند نه « وجود » آنرا .

(  منبع کتاب حسین وارث آدم ، ص 166  )

نوشته شده توسط حنیف در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386 |